جالبه كه.......

از سوسک مي ترسيم.............از له کردن شخصيت ديگران مثل سوسک نميترسيم ! از عنکبوت ميترسيم............از اينکه تمام زندگيمون تار عنکبوت ببنده نمي ترسيم  !از خوب سرخ نشدن قورمه سبزي ميترسيم...........از سرخ شدن آدما از خجالت نميترسيم ! از سرما خوردگي ميترسيم..........از سرخورده کردن دوستامون نميترسيم! از شکستن ليوان ميترسيم........از شکستن دل آدما نميترسيم!  از اينکه بهمون خيانت کنند ميترسيم........از خيانت به دوستمون نمي ترسيم.

یه انتظار بی خودی، سکوت بی رنگ چشام

دستای سرد و ناامید، صدای ریزش غرور

پاهای خسته از سفر تو جاده های سوت وکور

غروب آهنگ دلم، مرگ تمام قصه ها

سیاهی حضور شب رو تن دست نوشته ها

نفس نفس مردن من، قدم قدم دفن صدا

مردگی و یه حس، تو ذ ره های این هوا

قفلای بی کلید بغض، هق هق بی بهای اشک

چشم انتظاره معجزه، اسیر تاریکی و شک

حرفای ناتموم غم روصفحه ی سبز دلم

طاقت صبر تموم شده باید که از اینجا برم

بدون بدرقه میرم آخه کسیو ندارم

رو تن لحضه های سرد خنده هامو جا میذارم

پر از هوای رفتنم، دنیا کوچیک شده برام

دلم چقدر بارونیه، نایی نمونده تو صدام

برام دعا کن عزیزم، نذار تو غربت بمیرم

دعا بکن که وقت مرگ دستای عشقو بگیرم

شاعر   :زهرا قرايي

زندگی به امواج دریا ماننده است گاهی چیزی به ساحل می آورد و گاهی چیزی با خود می برد. چون به سرکشی افتد انبوه ماسه ها را با خود می برد...اما تواند که تخته پاره ای نیز با خود به ساحل آرد تا کسی بام خانه اش را با آن بپوشاند

 بهت میگم دوست دارم

هر شب تا صبح برای تو ستاره ها رو میشمرم

برای داشتن دلت بهت میگم دوست دارم

هر شب به عشق پاک تو تا خود صبح شعر می خونم

با قسم خدای خوب میگم که پیشت می مونم

بدون تو موندن من بدون که اصلا نمیشه

دلم برای داشتنت میمیره و زنده میشه

ببخش اگه که با چشام مانع رفتنت میشم

ببخش منو اگه تا صبح خواب چشاتو میبینم

عشقت برام مقدسه واسه دلم همین بسه

همین بسه که بدونی دوست دارمهات نفسه

آره  از این فاصله ها دلم داره دق میکنه

قاصدکا می گن میای، بهار تو دستات مهمونه

بذار تموم آدما از عشق من قصه بگن

بگن که لیلی اومده مجنونمو بهم بدن

بدون تو روزای من پر از صدای غربته

دلم برات تنگ شده عشق، داشتن تو یه نعمته

دردای تو به جون من شادیا قسمت دلت

منم که میشکنم برات زنده میشم با نفست

شاهزاده چشات شدم از عشق تو قصه میگم

تو آخرین قصه عشق شک میکنم به بودنم

وقتی تو نیستی شک دارم به زندگی به نورو گل

برای باور صدات تا آینه میزنم پل

شاعر:  زهرا قرايي 

آن شب که تو آمدی صفا پیدا شد
پیمان شکنی رفت و وفا پیدا شد
در غربت من که به جای بیگانه نبود
برقی زد و روی آشنا پیدا شد
گنجی که به سالها نهان بود از چشم
با هلهله در خانه ی ما پیدا شد
یک عمر کویر فقر را پیمودم
تا برق زد و کوه طلا پیدا شد
خورشید سعادتی که بر من تابید
در سایه ی رحمت خدا پیدا شد
من بودم و تاریکی شب ها ناگاه
از گوشه ی آسمان سها پیدا شد
تا شکر خدا بگویم از دیدن تو
در خلوت من حال دعا پیدا شد
با آمدنت که اختر بخت منی
در ظلمت شب ستاره ها پیدا شد