من پشيمان نيستم

من به اين تسليم مي انديشم اين تسليم دردآلود

من صليب سرنوشتم را

بر فراز تپه هاي قتلگاه خويش بوسيدم

در خيابان سرد شب

جفت ها با ترديد

يکدگر را ترک مي گويند

در خيابان هاي سرد شب

جز خداحافظ خداحافظ صدايي نسيت

من پشيمان نيستم

قلب من گويي درآنسوي زمان جاري است

زندگي قلب مرا تکرارخواهد کرد

و گل قاصد که بر درياچه هاي باد مي راند

اومرا تکرار خواهد کرد


آه مي بيني

که چگونه پوست من مي درد از هم ؟

که چگونه شير در رگ هاي آبي رنگ پستانهاي سرد من

مايه مي بندد ؟

که چگونه خون

رويش غضروفيش را در کمرگاه صبور من

مي کند آغاز ؟

من تو هستم تو

و کسي که دوست مي دارد

و کسي که در درون خود

ناگهان پيوند گنگي باز مي يابد

با هزاران چيز غربتبار نامعلوم

و تمام شهوت تند زمين هستم

که تمام آبها را مي کشد در خويش

تا تمام دشت هارا بارور سازد


گوش کن

به صداي دوردست من

درمه سنگين اوراد سحرگاهي

و مرا درساکت ايينه ها بنگر

که چگونه باز با ته مانده هاي دستهايم

عمق تاريک ترين تمام خوابها را لمس مي سازم

و دلم را خالکوبي مي کنم چون لکه يي خونين

بر سعادت هاي معصومانه ي هستي


من پشيمان نيستم

ازمن اي محبوب من با يک من ديگر
که تو او را در خيابان هاي سرد شب

با همين چشمان عاشق باز خواهي يافت

گفتگو کن

و به ياد آور مرا در بوسه ي اندوهگين او

بر خطوط مهربان زير چشمانت

فروغ  فرخ زاد

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم ، ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم ، یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم ، غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم

نیست سری کز تو پر آشوب نیست اینهمه خوب شدن خوب نیست ، جور و جفا کن که حبیب منی ، مهر و وفا شیوه محبوب نیست

زدم فریاد خدایا این چه رسمیست ، رفیقان را جدا کردن هنر نیست ، رفیقان قلب انسانند خدایا ، بدون قلب چگونه می توان  زیست؟

زندگي شطرنج دنيا و دل است قصه ي پررنج صدهامشکل است،  شاه دل کيش هوسها مي شود، پاي اسب آرزوها در گل است،  فيل بخت ما عجب کج مي رود در سر ما بس خيالي باطل است،  ما نسنجيده پي فرزين او غافل از اينکه حريفي قابل است مهره هاي عمر من نيمش برفت مهره هاي او تمامش کامل است

گرمي دست هايت چيست که دستهايم آنها را ميطلبد ؟ در آينه چشمهايم بنگر چه ميبيني؟ آيا ميبيني که تو را ميبيند؟ صداي طپش قلبم را ميشنوي که فرياد ميزند دوستت دارم؟ دوست ندارم که بگويم دوستت دارم. دوست دارم که بداني دوستت دارم!

آيا مي خواهيد با كلاس شويد ؟

اگر شما ذاتا" انسان با کلاسی هستید که هیچ !!!  در غیر این صورت باید از هر فرصتی برای نشان دادن این موضوع استفاده کنید . شاید باورتان نشود ولی شما می توانید از جراحت خود نیز برای کلاس گذاشتن استفاده کنید فقط کافیست جواب های زیر را با اندکی قیافه موجه بیان کنید:

اگر شصت پای شما زیر اجاق گاز گیر کرده و شما ان را باند پیچی کرده اید هر گاه علت آن را از شما جویا شدند باید جواب دهید : " موقع تکان دادن پيانوی بابام پام مونده زیرش"

اگر صورت شما بر اثر جوشکاری زیر آفتاب سوخته باید بگویید : "از اسکی آخر هفته نمی توانم بگذرم"

اگر به خاطر تک چرخ زدن با موتور براوو جلوی مدرسه دخترانه به زمین خورده اید در جواب باید بگویید  : "با موتور هزار داداشم تو جاده چالوس تصادف کردیم"

اگر انگشت دست شما به ماهیتابه پیاز داغ چسبیده علت آن را چنین بیان کنید : " دیشب با قهوه جوش اینجوری شد"

اگر بر اثر ضربه ی چکش ناخن شما شکسته باید بگویید : " به سیم گیتارم گیر گیر کرده"

اگر بر اثر زد و خورد در صف روغن کوپنی زیر چشم شما کبود شده جوابتان این باشد : " چند روز پیش توپ تنیس به صورتم خورد"

اگر صورت شما بر اثر خوردن خرمای خیرات و چای و شیرینی مملو از جوش شده علتش را چنین وانمود کنید : "که خواهرتان از هلند شکلات زیادی اورده است"

اگر مینی بوس شما در جاده خاکی چپ کرد و حسابی مجروح شدید بسیار عصبانی بگویید : "الکی می گویند زانتیا ایربگ داره "

اگر کف دست شما به قوری سماور چسبید بگویید:" حواسم نبود میله ی شومینه زیادی داغ شد"

اگر موها و ابروهای شما در چهار شنبه سوری سوخت جواب دهید :"بچه همسایه را از میان شعله های آتش بیرون کشیدم!

ببينم شما اينقدر بيكلاس بودي كه همه اينو خوندي ؟

************************************************************************

گریه کردم مثل ابرا بی تو مادر
شد دل من جای غصه ها بی تو مادر
رسول خدا گفت بهشت زیر پای توست بخواب مادر
برای همیشه قلبم فقط جای توست بخواب مادر

رفتی و من تنها ماندم
باغصه هام و غم هام ماندنم
گر که تو را آزردم مادر حلالم کن

بعد از تو من بی پناهم
ای که بودی تکیه گاهم
خیز و بنگر اشک و آهم
مادر حلالم کن